Osteochondrose van de thoracale wervelkolom: symptomen en behandeling

Osteochondrose van de thoracale wervelkolom is een zeldzame ziekte. Het wordt echter als behoorlijk gevaarlijk beschouwd. De pathologie is moeilijk te diagnosticeren. Dit leidt ertoe dat de ziekte wordt ontdekt in de laatste stadia van de progressie. En het behandelen van een gevorderde ziekte is een uiterst moeilijke taak.

Thoracale osteochondrose is een pathologie die wordt gekenmerkt door de ontwikkeling van degeneratieve en dystrofische processen. Tegen hun achtergrond vinden structurele veranderingen plaats in botten en spieren. Als een dergelijke ziekte niet tijdig wordt behandeld, vernietigt de progressieve ziekte gewrichten en tussenwervelschijven.

Osteochondrose van de borst komt veel minder vaak voor dan in het cervicale of lumbale gebied. Deze “selectiviteit” wordt bepaald door de anatomische structuur van deze sectie.

Het thoracale gebied wordt gekenmerkt door de volgende kenmerken:

• grote en krachtige wervels;
• lichte belasting van het thoracale gebied;
• verbinding met de ribben zorgt voor voldoende mobiliteit en sterkte van de constructie;
• een sterk spierkorset dat het skelet vasthoudt.

Volgens de statistieken treft de pathologie zowel mannen als vrouwen in gelijke mate. Het kan zelfs bij kinderen worden vastgesteld.

Oorzaken van de ziekte

Pathologie wordt het vaakst gedetecteerd bij mensen die vatbaar zijn voor lichamelijke inactiviteit. Zo wordt osteochondrose gediagnosticeerd bij vrouwen die veel tijd achter de computer moeten doorbrengen of bij mannen die voortdurend autorijden.

De belangrijkste redenen die de ontwikkeling van de ziekte veroorzaken zijn als volgt:

• erfelijke aanleg;
• aangeboren of verworven pathologieën in de tussenwervelschijven;
• vernietiging van kraakbeen, de aanwezigheid van osteofyten;
• dunner wordende schijven;
• verstoring van de bloedtoevoer naar de hersenen (als gevolg van vernauwing, compressie van aderen, slagaders);
• ontwikkeling van hernia's;
• onjuist tillen van gewichten;
• dystrofische processen die voorkomen in kraakbeen, spieren, botten;
• ongelijkmatige belasting van de schijven als gevolg van kromming van de wervelkolom;
• verminderd mineraalmetabolisme;
• langdurig zitten, vooral in een ongemakkelijke houding;
• fouten bij actieve of krachtsport;
• verwondingen heeft opgelopen (vallen, verschillende kneuzingen, slagen).

Graden van pathologie

Afhankelijk van de progressie van het degeneratief-dystrofische proces wordt de ziekte ingedeeld in 4 fasen.

Bij het analyseren van de tekenen van osteochondrose van het thoracale gebied worden dus de volgende graden onderscheiden:

1. De schijven verliezen hun oorspronkelijke elasticiteit. Hun hoogte neemt af. Soms worden schijfuitsteeksels – uitsteeksels – waargenomen. Het is belangrijk om in dit stadium met de behandeling van de ziekte te beginnen. Speciale oefeningen en massage zorgen voor een goed therapeutisch effect.
2. De hoogte van de tussenwervelschijven blijft afnemen. Hun elasticiteit verslechtert. De wervelkolom wordt instabiel. Zo'n kliniek kan een breuk van de vezelige ring veroorzaken, waartegen een hernia verschijnt. De tweede graad wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van pijn. Er ontstaan neurologische symptomen, die de meeste vrouwen interpreteren als totaal verschillende pathologieën.
3. Er vormt zich een hernia. De symptomen van osteochondrose zijn uitgesproken. Patiënten lijden aan hevige pijn.
4. Bij 4 graden progressie verliest de schijf zijn schokabsorberende eigenschappen. De wervels zijn zo dicht mogelijk bij elkaar. De mobiliteit in dit gebied is volledig verloren. Zenuwen worden periodiek bekneld. Botweefsel wordt vernietigd.

Symptomen

Tekenen van pathologie zijn meestal niet uitgesproken. De symptomen zijn vrij aspecifiek en zeer gevarieerd. Daarom verwarren zelfs specialisten de ziekte soms met andere kwalen.

Thoracale osteochondrose manifesteert zich door 2 syndromen:

1. Dorsago. Deze aandoening wordt gekenmerkt door acute, stekende pijn in het borstbeen. Meestal wordt het fenomeen waargenomen bij mensen die lange tijd in dezelfde positie zitten of monotone bewegingen uitvoeren.

   De volgende tekenen van thoracale osteochondrose zijn kenmerkend voor dorsago:

   • er treedt ernstige acute pijn op tussen de schouderbladen (dit wordt “pijn op de borst” genoemd);
   • spierweefsel raakt te gespannen;
   • moeite met ademhalen treedt op;
   • het pijnsyndroom lijkt op intercostale neuralgie;
   • ongemak verspreidt zich naar de ribben, het borstbeen en het schouderblad;
   • Rotatiebewegingen van het bovenlichaam leiden tot meer pijn.

   De symptomen die kenmerkend zijn voor dorsago lijken sterk op die van een hartinfarct. Pas na een elektrocardiogram kan de bron van een negatief ziektebeeld correct worden bepaald.



2. Dorsalgie. Het ongemak verschijnt onmerkbaar en neemt geleidelijk toe. De klinische symptomen van dorsalgie kunnen 2 tot 3 weken aanhouden, wat het normale leven van de patiënt ernstig compliceert.

   Het syndroom manifesteert zich als een combinatie van de volgende symptomen:

   • onuitgesproken pijn in het getroffen gebied;
   • bepaalde bewegingen en oefeningen leiden tot meer ongemak (naar voren, naar achteren, opzij buigen);
   • het bewegingsbereik is aanzienlijk beperkt;
   • diep ademhalen gaat gepaard met verhoogde pijn;
   • spasmen van spierweefsel;
   • gevoel van gebrek aan lucht;
   • ongemak is het meest uitgesproken 's nachts;
   • na een korte wandeling neemt de pijn af.

   Dorsalgie is qua manifestaties vergelijkbaar met longontsteking. Maar dit laatste wordt gekenmerkt door longsymptomen: hyperthermie, kortademigheid, hoesten.

Bij osteochondrose van de thoracale wervelkolom kan de patiënt talrijke symptomen ervaren die zelden in verband kunnen worden gebracht met een gewrichtsprobleem:

• sommige delen van het lichaam worden gevoelloos;
• broze nagels;
• er verschijnt een gevoel van “kruipend kippenvel”;
• pijn in de slokdarm, soms in de keelholte;
• de ledematen voelen koud aan;
• brandende, pijnlijke jeuk verschijnt in de benen;
• aandoeningen van de werking van het maag-darmkanaal;
• vervellen van de huid.

Behandelmethoden

Als de ziekte niet snel en correct wordt behandeld, kan de patiënt onaangename gevolgen krijgen.

Thoracale osteochondrose kan een bron worden van de volgende aandoeningen:

• intercostale hernia;
• schijfuitsteeksel;
• pathologieën van het hart, nieren, lever, pancreas, darmen, gal;
• intercostale neuralgie.

Pathologie kan tot onvruchtbaarheid leiden, zowel bij vrouwen als bij de sterkere helft van de mensheid. De strijd tegen de ziekte moet alomvattend en langdurig zijn.

Het is onmogelijk om complexe pathologie volledig te genezen. Het degeneratieve proces (schijfvernietiging) is immers al begonnen.

Maar als u de ziekte op de juiste manier gaat behandelen, kunt u met de therapie:

1. stop de vernietiging van schijven en herstel ze tot op zekere hoogte;
2. pathologieën in het functioneren van het zenuwstelsel elimineren;
3. herstel van de biomechanica van de wervelkolom.

Behandeling van thoracale osteochondrose omvat de volgende maatregelen:

• medicamenteuze therapie;
• oefentherapiecomplex (oefeningen om de mobiliteit te garanderen);
• fysiotherapie;
• massage.

Medicamenteuze behandeling

Het belangrijkste doel van medicamenteuze behandeling is pijnverlichting.

Pathologie wordt behandeld met de volgende medicijnen:

1. Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's). De belangrijkste groep geneesmiddelen die wordt aanbevolen voor osteochondrose. Geneesmiddelen elimineren pijn en verlichten ontstekingen.
2. Glucocorticosteroïden. Als het gebruik van NSAID's geen blijvend positief effect oplevert, worden hormonale medicijnen voorgeschreven. Hun doel is om pijn te elimineren.
3. Diuretica. Diuretische medicijnen worden voorgeschreven om zwelling te verlichten.
4. Chondroprotectors. Dergelijke medicijnen helpen beschadigd kraakbeen te herstellen.

Artsen raden af om osteochondrose in het thoracale gebied te behandelen met verschillende crèmes of zalven. Dit gebied bevat een dikke laag spieren en ribbenkast. Ze zullen niet garanderen dat de noodzakelijke stoffen naar de bron van het probleem worden gebracht. Maar als de pathologie gecompliceerd wordt door intercostale neuralgie, wordt het thuis aanbevolen om lokale remedies te gebruiken op basis van ontstekingsremmende stoffen.

Patiënten met de diagnose osteochondrose moeten altijd effectieve pijnstillers bij zich hebben om onaangename symptomen thuis snel te elimineren.

Oefentherapiecomplex

De patiënt moet gymnastieklessen krijgen voorgeschreven.

Therapeutische oefeningen zijn gericht op het bieden van de volgende functies:

• verhoog de mobiliteit in de thoracale wervels;
• spierspasmen verlichten;
• elimineer spinale stijfheid;
• versterk het spierkorset.

De eerste lessen dienen plaats te vinden onder begeleiding van een ervaren instructeur. In de toekomst kunnen de oefeningen zelfstandig thuis worden uitgevoerd.

De volgende oefeningen zijn nuttig (ze kunnen gemakkelijk thuis worden uitgevoerd):

1. Zittend op een stoel (noodzakelijkerwijs met een lage rugleuning). De schouderbladen moeten de rug raken. Je moet langzaam je rug buigen om de muur op te merken.
2. Blijf op de stoel zitten en vouw uw handen tussen uw knieën. Adem in – kantel je lichaam naar één kant. Adem uit - keer terug naar de startpositie. Herhaal de oefening aan de andere kant.
3. Terwijl je inademt, moet je voorover buigen. Terwijl je uitademt, strek je je rug. De ademhaling moet kalm en gelijkmatig zijn.

Alle oefeningen worden soepel uitgevoerd. Zodra het complex volledig onder de knie is, kunt u thuis verhoogde belastingen proberen (na overleg met een instructeur).

Masseren

Zo'n evenement wordt individueel gepland. Bij het aanbevelen van een massage houdt de arts rekening met contra-indicaties en de aanwezigheid van chronische aandoeningen bij de patiënt. De procedure kan in een ziekenhuis of thuis worden uitgevoerd.

Met massageprocedures kunt u de volgende therapeutische effecten bereiken:

• pijnsyndromen verminderen;
• normaliseer de microcirculatie in het getroffen gebied;
• bescherm de wervelkolom tegen verdere atrofie;
• schijfvermogen verbeteren;
• ontspan statische spieren in het getroffen gebied;
• activeer de natuurlijke processen van kraakbeenregeneratie.

Fysiotherapie

Mensen bij wie de diagnose thoracale osteochondrose is gesteld, wordt een alternatieve, hardwarematige behandeling aanbevolen. Sommige fysiotherapeutische procedures worden voorgeschreven.

Er is veel vraag naar de volgende methoden:

• elektroforese;
• vacuümtherapie;
• recht uitrekken;
• magnetopunctie;
• acupunctuur;
• laserpunctie;
• osteopathie;
• elektrische stimulatie.

Osteochondrose van de borstkas is een uiterst ernstige pathologie die niet alleen tot invaliditeit kan leiden, maar ook een schadelijk effect heeft op de inwendige organen. Daarom zou voor een dergelijke ziekte alleen een arts een behandeling moeten kiezen. Bovendien werkt de therapie zelf thuis goed.