Als uw hoofd, nek of onderrug vaak pijn doet, dan is de oorzaak misschien osteochondrose; wat het is en hoe het moet worden behandeld, wordt hieronder besproken.
Osteochondrose - wat is het?
Voordat we het hebben over osteochondrose en wat het is, moet je een paar woorden zeggen over de menselijke wervelkolom. Het is immers niets meer dan de basis van het gehele skelet- en bewegingsapparaat. De gehele wervelkolom bestaat uit 33 wervels:
- Er zijn 7 wervels in het cervicale gebied.
- Er zijn 12 wervels in het thoracale gebied.
- Er zijn 5 wervels in het lumbale gebied,
- Er zijn 5 wervels in het heiligbeen,
- Er zijn 4 soms 5 wervels in het stuitbeen.
Het moet gezegd worden dat in de twee lagere delen, het stuitbeen en het heiligbeen, de stekels tot één bot zijn versmolten. Maar in de bovenste drie zijn ze flexibel verbonden met behulp van kraakbeen, ligamenten en pezen. De wervelkolom is ook omgeven door spierweefsel. Deze structuur zorgt ervoor dat een persoon niet alleen rechtop kan staan, maar ook recht kan lopen en naar voren en naar achteren kan buigen, van links naar rechts. Zelfs in een zittende positie ervaart de wervelkolom stress. Het neemt toe als hij zware voorwerpen optilt en draagt. Bovendien beschermt de wervelkolom zo’n belangrijk deel van het centrale zenuwstelsel als het ruggenmerg. Zenuwvezels passeren de openingen in de wervels en zorgen voor de geleiding van zenuwimpulsen.
Zoals elk bewegend mechanisme verslijt de wervelkolom en veranderen de onderdelen ervan. Het resultaat van alle pathologische veranderingen en slijtage is vervorming. De zenuwwortels zijn samengedrukt. Er treden pijnlijke gevoelens op. Deze ziekte wordt gewoonlijk osteochondrose genoemd. Genetische aanleg, slechte voeding, slechte spierontwikkeling en blessures kunnen dit allemaal veroorzaken.
Osteochondrose met radiculair syndroom, wat is het?
Als de componenten van de wervelkolom zo vervormd zijn dat ze de zenuwwortels samendrukken, treedt er pijn op. Het kan op verschillende plaatsen in de wervelkolom en in delen van het lichaam worden gelokaliseerd. Samengedrukte zenuwwortels kunnen ook ontstoken raken, omdat de bloedvaten die ze voeden ook worden samengedrukt. Deze reeks pathologische manifestaties wordt osteochondrose met radiculair syndroom genoemd, die hieronder zal worden beschreven.
Radiculair syndroom ontwikkelt zich geleidelijk. Vrij ernstige vervormingen van de wervels en tussenwervelschijven leiden daartoe. Er kunnen meerdere jaren verstrijken tussen de eerste tekenen van osteochondrose en compressie en ontsteking van de zenuwwortels. De bot- en kraakbeenweefsels zijn zo versleten en veranderd dat de gaten waardoor de zenuwen naar buiten komen kleiner zijn geworden en hun oorspronkelijke vorm hebben verloren. Dit verhindert de vrije doorgang van zenuwen er doorheen.
Radiculair syndroom gaat meestal gepaard met chronische osteochondrose; neurologen weten wat het is en hoe ze het zonder operatie moeten behandelen. Voordat u met de behandeling begint, is het noodzakelijk om een nauwkeurige diagnose te stellen; osteochondrose kan van verschillende typen zijn.
Polysegmentale osteochondrose, wat is het?
De naam polysegmentaal bestaat uit twee woorden van Latijnse oorsprong. Poly veel, segmentsegment, onderdeel. Eén segment omvat twee aangrenzende wervels met een gemeenschappelijke tussenwervelschijf, ligamenten en spieren. Als de pathologie in meer dan één segment wordt waargenomen, is dit al polysegmentale osteochondrose; wat het is, zullen we hieronder de belangrijkste symptomen beschrijven.
Als de pathologie verschillende aangrenzende segmenten heeft aangetast, zijn de symptomen afhankelijk van het deel van de wervelkolom waarin ze zich bevinden. Polysegmentale osteochondrose gaat gepaard met symptomen:
- In het cervicale gebied treden beperkte mobiliteit, pijn in de nek en kaak, hoofdpijn, duizeligheid en in ernstige gevallen flauwvallen op.
- In het thoracale gebied is sprake van neuralgie, brandende pijn tussen de ribben, tintelingen in de longen en het hart.
- In het lumbale gebied is de pijn zowel pijnlijk als scherp, treedt op tijdens het lopen, het bewegen van het lichaam en kan uitstralen naar de benen.
Dit type osteochondrose manifesteert zich meestal in het lumbale gebied, dat gedurende het hele leven de grootste belasting ervaart.
Osteochondrose van de thoracale wervelkolom, graad 2, wat betekent het?
Van alle soorten ziekten is osteochondrose van het thoracale gebied het moeilijkst te herkennen en te diagnosticeren. Dit komt door het feit dat de symptomen vergelijkbaar zijn met die van andere ziekten.
Laten we proberen te begrijpen hoe graad 2 osteochondrose van de thoracale wervelkolom zich manifesteert en wat dit voor de patiënt betekent.
De eerste graad van osteochondrose in de thoracale wervelkolom veroorzaakt niet altijd hevige pijn en verdwijnt onopgemerkt door de patiënt. Daarna komt de tweede graad. Het manifesteert zich:
- significante vermindering van de hoogte van de tussenwervelschijf,
- verminderde weefselelasticiteit,
- vorming van scheuren in de vezelring.
Deze graad wordt ook gekenmerkt door neuralgische manifestaties. Het is voor de patiënt moeilijk of pijnlijk om zijn armen te bewegen. Hij voelt pijn in het gebied van zijn schouderbladen. Diep ademhalen of hoesten kan ook pijn op de borst veroorzaken. Als deze manifestaties optreden, moet u zeker een arts bezoeken. Een vertraagde diagnose en gebrek aan behandeling kunnen leiden tot een chronisch beloop van de ziekte.
Bovendien veroorzaakt het gebrek aan adequate hulp het begin van de volgende graden. Ze manifesteren zich door de vorming van een hernia van de wervelkolom, vernietiging van ruggengraatweefsel.
Terry-osteochondrose - wat is het?
Helaas zijn niet alleen bloemen, handdoeken of badjassen badstof. Terry osteochondrose, wat is het, vragen veel patiënten. In feite is er geen officiële diagnose van badstofosteochondrose. Verschillende vormen van deze ziekte vallen onder dit concept. Ze worden allemaal in verband gebracht met een langdurig verloop van de ziekte en een gebrek aan adequate medische zorg.
Patiënten met badstof-osteochondrose hebben geen haast om een arts te raadplegen. Ze zijn bereid pijn en beperkte beweging te verdragen, in de overtuiging dat osteochondrose vanzelf zal verdwijnen.
Voorlopig is dit wat er gebeurt. Hoofdpijn en neuralgische verschijnselen verdwijnen vanzelf of na een enkele dosis pijnstillers en zalven. En de persoon vergeet voorlopig de onaangename sensaties. Op een niet zo wonderbaarlijk moment wordt de pijn echter ondraaglijk als gevolg van een ongemakkelijke of plotselinge beweging. Een pijnstillertablet brengt geen verlichting meer. Na een bezoek aan de dokter hoort de patiënt, naast de officiële diagnose, dat hij een lang bestaande en onbehandelde osteochondrose heeft. Uit het bovenstaande is al duidelijk hoe osteochondrose zich manifesteert, wat het is en hoe het te behandelen zal hieronder worden ontdekt.
Hoe en wat osteochondrose behandelt
De moderne geneeskunde maakt het niet alleen mogelijk om osteochondrose van welk onderdeel dan ook onmiddellijk te identificeren, maar ook om het te behandelen.
Om te begrijpen wat osteochondrose behandelt, moet u een arts raadplegen. Hij zal niet alleen een adequate behandeling voorschrijven, maar ook adviseren over kwesties van preventie en traditionele geneeskunde.
Osteochondrose wordt voornamelijk behandeld met therapeutische methoden met behulp van injecties, tabletten en externe middelen.
Om ontstekingen en pijn te verlichten, worden medicijnen voorgeschreven om te nemen:
- pijnstillers,
- NSAID's of NSAID's,
- krampstillers,
- antioxidanten,
- vitamines.
Voor uitwendig gebruik worden zalven met pijnstillende en ontstekingsremmende effecten gebruikt. In de moeilijkste gevallen is chirurgische ingreep aangewezen.
Naast farmaceutische zalven kunt u ook huismiddeltjes voor behandeling bereiden. Tincturen om te wrijven en kompressen gemaakt van wateraardbei en smeerwortel geven goede resultaten. Verwaarloos goede en gevarieerde voeding, massage en fysiotherapie niet.
Tegenwoordig is de diagnose osteochondrose voor patiënten niet langer een doodvonnis; dit artikel adviseert wat het is en hoe het te behandelen. Voor specifieke aanbevelingen moet u contact opnemen met een specialist.